Otorite çatışması" bakımından, dört aile modeli içinde; "Gül gibi geçinen" iki aile modeli vardır:





Bir Nasrettin Hoca Fıkrası



"Nasrettin Hoca'ya birgün bir adam gelmiş: "- Aman Hocam ne olur, Allah'ını seversen benim derdime bir çare bul!" demiş. Hoca:"- Hayrola, derdin nedir?" diye merakla sormuş.


Adam: "-Artık daha fazla sabredemiyeceğim. Evlendiğim günden beri hergün hanımla aramızda kavga eksik olmuyor." Hoca: "- Senin derdin bu mu?" demiş ve ilave etmiş: "- Bizim hanımla, evde hiç kavgamız olmaz.." Adam büyük bir merakla: " - Allah'ını seversen, Hocam ne olur, bunun sırrını bana da söyle! Beni bu huzursuzluktan, evliliğimdeki bu cehennem hayatından kurtar!" demiş. Hoca, gayet sakin bir şekilde: "- Bunun sırrı, falan yok.. Hanım ne diyorsa, ben kabul ediyorum; aramızda hiç kavga olmuyor.." demiş.



Bu gün de aynı hal yaşanmıyor mu?



Nasrettin Hoca gerçekten yaşamış mı, yaşamışsa bu fıkradaki gibi konuşmuş mu, yoksa bu sözler ona yakıştırılmış mı, bunlar ayrı konudur. Fakat, bu fıkradaki Nasrettin Hoca'nın evindeki hale "ailede geçim" demek doğru olursa, zamanımızda bazı ailelerin "geçimi" de bu şekildedir. Diğer taraftan, bu gün de bazı ailelerde, Hoca'ya müracaat eden o adamın evindeki gibi, kavga hiç eksik olmuyor? Peki, bunun izahı nasıl yapılabilir? Değişik sebeplere bağlanarak izahı yapılabilir; ama burada birinden bahsedilecektir.



“Babaerkil” veya “anaerkil” ailelerde yetişmiş olmak



Küçük yaşlarından itibaren kız çocuklar analarını, erkek çocuklar da babalarını model alarak büyürler, Âdeta, hafızalarına sürekli resim çeker, video kaydı alırlar ve model aldıkları o aile ortamlarında bulundukları sürede gördüklerinin ve yaşadıklarının tesiriyle, kendi evliliklerinde evli bir eş olarak gösterecekleri karakter özellikleri de meydana gelir.

Bu şekilde, kurdukları ailede erkekler kendi babalarınınki gibi, kızlar da kendi analarınınki gibi bir rol üstlenmeğe yatkın olurlar. Bazı aileler “anaerkil” (ananın sözü geçer) bazı aileler de “babaerkil” (babanın sözü geçer) cinstendir.



“Otorite çatışması” bakımından, dört aile modeli içinde; “Gül gibi geçinen” iki aile modeli vardır:

1 - Babaerkil aileden gelen bir erkekle babaerkil aileden gelen bir kadın, evliliklerinde kendi yetiştikleri ailede gördüklerinin ayni rolleri üstlenmeye yatkın oldukları için, "otorite çatışması" yaşamazlar.



2 - Anaerkil aileden gelen erkekle anaerkil aileden gelen kadının evliliklerinde de, ayni sebepten "otorite çatışması" görülmeyebilir.



3 - “Babaerkil” aileden erkekle, “anaerkil” aileden kadının evliliği



Ancak, babaerkil aileden gelmiş bir erkeğin, anaerkil aileden gelmiş bir kadınla evliliğinde "ciddî bir otorite çatışması" yaşanabilir. Erkek, kendi yetiştiği ailesindeki babanın hâkim ve sözü geçer durumunu kendi evliliğinde de yaşamak ister ve ailede otoriteyi evlendiği kadına vermemekte direnir. Diğer taraftan, kadın da kendi yetiştiği ve model aldığı ailesinde gördüğünü kendi evliliğinde yaşamak isteyip, kurduğu ailede otoriteyi kendisinde bulundurmak ister. Bu şekilde, yıllarca, evlendiği erkeğiyle otorite mücadelesi veren evli kadınlar vardır.



Türk ailesi üzerine sosyolojik bir çalışma



Türk ailesi üzerine bir sosyoloji profesörünün yaptığı araştırmaya göre, bu bahsedilen tip evliliklerde, otorite çatışmasını yılmadan yirmi yıl kadar sürdürebilen evli kadınlar olabiliyormuş. Yorucu ve yoğun iş temposunun verdiği yorgunluk ve stresleri yanında, aile kavgası erkeklere ayrıca aşırı bir yük getirdiğinden, evli erkeklerin büyük çoğunluğu evlerinde otorite çatışmasını sürdürmek yerine; "Nasrettin Hoca misali bir evlilik geçimi"(!) ile "kadın ne diyorsa yapmak ve evin içinde kumandanın kadında olduğunu şaka ile karışık, açıkça da söylemek", zorunlu tercihleri imiş gibi davranıyormuş.



Kendini yalnız çocuklarına adayan evli kadınlar



Yirmi yıl mücadele süresinde, otoritesini erkeklerine kabul ettiremeyen kadınların yüzdesi, %5 oranına kadar azalabiliyormuş. Bunlar da:

"- Ben artık, kendimi yalnız çocuklarıma adadım.." dermiş.

Ancak, eğer isterse, ailede hakimiyet mücadelesini böyle inatla sürdürmeyip değişebilir ve bu değişimi gerçekleştirmekte de %60 başarılı olabilirmiş.


4 – “Anaerkil” aileden gelen bir erkekle “babaerkil” aileden bir kadın


Böyle bir ailede de, erkeğin yetiştiği ailesinde erkek otoritesi görmemesi sebebiyle, kurduğu kendi ailesinde otoriteyi sahiplenmemesini, buna zıt aile modelinde yetişmiş kadın yadırgar; babasıyla kocasının davranışlarını karşılaştırıp, kocasını bu halinden dolayı sürekli tenkit eder ve aşağılarmış. Böyle bir ailede de geçim olduğundan bahsedilemezmiş.


Ailede "otorite çatışması”nı baştan önlemenin yolu

Yaradılışın kanunlarına aykırı hiçbir şeyin başarı şansı olmadığından, en doğrusu o kanunlara uygun bir yaşayış içinde olmaktır. Bunu gerçekleştirebilmekteki başarı derecemiz değişebildiğinden, bunu hedefleyip hayat yolunda ilerlerken, aile içi çatışmalarla güç ve zaman kaybetmemek için, evlilikte denklik araştırmasının bir gereği olarak; başlangıçta eş seçerken, hiç olmazsa bizimle ayni aile modelinden (babaerkil veya anaerkil) olan biri için tercihimizi kullanmalı; böylece, kurulacak ailede "otorite çatışması"nı baştan önlemeğe çalışmalıyız.



Prof.Dr.Mustafa NUTKU İlginizi Çekebilecek Diğer Konular:
Siddet Iceren Cizgi Film Istemiyoruz!!!!

Menopoz nedir?

Hepatit B, Verem (tüberküloz), Pnömoni (zatürre)

Evde son sözü kim söylemeli?

Bir erkeğin annesi olmak...

Lohusalar kozmetikten uzak durmalı

Çocuğu olmayan çiftler daha bağlı

Bir doğum nasıl başlar?

Düşük ve rahimdışı hamilelik

Ölümü çocuğa kim anlatmalı?